Facebook versus Faithbook?

Wat heeft Facebook te maken met de bijbel en Jezus? Dominee Fred Omvlee preekte hier 16 februari over. Zijn preek hierover is ook op Zinweb te lezen. Tijdens diezelfde dienst draaide hij het liedje ‘Ken je mij?’ van Trijntje Oosterhuis.


See video

In oertijden woonden wij in stamverbanden en zaten we ’s avonds rond het kampvuur te eten van de jacht en vertelden elkaar verhalen. We zaten bij elkaar, leefden dicht op elkaar en wisten hoe het met de ander ging. In de Middeleeuwen woonden we in stadjes als Monnickendam en wist ook iedereen alles van elkaar, je rook bijna hoe het met de ander ging.

Nu leven we in rijke tijden. We kunnen ons ontwikkelen we kunnen en reizen. We zijn niet meer afhankelijk van onze kinderen of ouders. We kunnen individu zijn. De prijs van de rijkdom en de vooruitgang is echter dat we op onszelf zijn aangewezen. We móeten individu zijn. Onze eigen baan, onze eigen financiën, ons eigen sociale leven. Je mag het niet alleen nu zelf vormgeven. Je móet het zelf vormgeven. We letten niet meer automatisch op elkaar. Zelfs al zou je het willen, je komt elkaar niet zomaar meer tegen.

Herkent u dat? Ik denk dat kerkelijk Monnickendam nog een paradijs is voor velen. Je wordt hier gekend.

We leven in technologische revolutionaire tijden. U kunt zich misschien nog de komst van de TV herinneren of de komst van de telefoon. Ook revoluties.

Nu is er de stille revolutie van internet gaande. Een zegen of een vloek? Voor beide meningen zijn argumenten te vinden: Het is zeen zegen: Internet maakt allerlei contacten mogelijk die voorheen onmogelijk waren. Je kunt gratis skypen met je kinderen of kleinkinderen in Australië. Of met je ouders of grootouders ver weg. Je kunt bankieren op je gemak. Je kan alle mogelijke muziek en films zien. Je kunt kerkdiensten volgen via internet.

Het is ook een vloek: mensen kijken porno via internet, mensen gokken via internet. Mensen zoeken elkaar niet meer op door internet. Kleine winkels verdwijnen door internet. Mensen gaan minder naar de kerk door internet.

Alles is waar. Maar een medium is net zo waardevol als de gebruiker het maakt. Dat geldt ook voor brieven, boeken, radio, Telefoon vroeger en nu: als je er niet zinnig gebruik van maakt, is het medium onzinnig. Als je het negatief inzet, is het negatief. Zet je het positief in, dan kunnen er mooie boodschappen worden overgebracht.

En dan de verhalen over de NSA die alles kan afluisteren. En Google dat alles volgt wat je intikt en zoekt. Ja, daar zitten slimme bedrijven achter diei alles van jou willen weten. Ik zal het medium internet dan ook niet heilig verklaren. Ik wil me wel inzetten om het goed te gebruiken.

Wat namelijk nog steeds hetzelfde is als vroeger, is dat mensen contact willen. Niet teveel, maar ook niet te weinig. We willen gekend zijn door iemand anders. Er is veel eenzaamheid vandaag de dag. Misschien zelfs waar je het helemaal niet verwacht. Ik kan u vertellen dat jongeren bij de marine aan boord zich ook eenzaam kunnen voelen. Terwijl er toch zoveel andere bemanningsleden zijn. Zou je zeggen. Maar als het niet klikt, ben je nog steeds eenzaam. Misschien wel juiste eenzamer tussen zo veel anderen. En dat geldt misschien ook in gezinnen, veel bedrijven , kerkelijke gemeentes, bejaardenhuizen. Veel  mensen voelen zich eenzaam.

Waarom? Omdat ze wel andere mensen zien, maar geen inhoudsvolle gesprekken voeren. Geen herkenning vinden. En soms ook letterlijk omdat niemand tijd heeft voor een praatje of een luisterend oor.

De troost is hopelijk voor velen dat God ons kent. Geloof is een diepe bron van troost. Maar soms is dat niet genoeg. We hebben ook gewoon uitwisseling van contact nodig. De verticale lijn naar God is heerlijk, belangrijk, voedend. Maar horizontale banden en lijnen zijn ook nodig. En daarvoor is internet  vandaag voor veel mensen een uitkomst. Omdat het makkelijk te gebruiken is, op een moment dat het jou uitkomt. Als je een plek vindt, een site, een groep die jou aanpreekt en waar jij vertrouwen in hebt, kunnen er mooie uitwisselingen plaatsvinden.

Maar dat is toch niet echt, kan je zeggen. Als je ergens op reageert of jouw verhaal opschrijft en een ander reageert, dan voelt dat echt, kan ik u zeggen.

Zo worden er elke dag in de internetkerk www.mijnkerk.nl kaarsjes aangestoken en gebedsvragen geplaatst. In de Facebook groep delen mensen gevoelige dingen. Gewonde dagelijkse dingen. Zo bijvoorbeeld over de hond die ze moesten laten inslapen. Dat even delen levert een stroom meelevende reacties op, van mensen die weten hoe het voelt om een geliefd huisdier in te moeten laten slapen. Geen hoogreligieuze gesprekken, maar gewoon meeleven met dagelijks leed.

Mensen zijn sociale wezens. Zo heeft de Schepper ons gemaakt. God is een sociaal wezen, en wij lijken op Hem. De Bijbel is een aaneenschakeling van updates en posts waarin de lotgevallen van mensen en God, van Jezus en zijn followers beschreven staat, in brieven en mails nogwel. De Bijbel is een Facebook en een Faithbook tegelijk. Een boek van gezichten en geloofsverhalen. Een boek van eenzaamheid, bijvoorbeeld de psalmen, maar ook van gekend worden.

We zijn 2000 jaar verder na het ontstaan van het Faithbook het geloofsboek, maar wij zijn niets veranderd. Wij verlangen naar contact, naar groei, naar herkenning, naar God, naar troost.
We doen net als onze voorouders soms domme dingen, zijn hebzuchtig, of jaloers.
Allemaal heel menselijk.
Dat is niet prettig, maar ook niet erg.
Wij mogen alle middelen die we bedenken gebruiken om de contacten tussen mensen te verbeteren
God weet dat. God weet meer dan Google en alle geheime diensten bij elkaar.
En nog belangrijker; God houdt van ons.
Pure, onvoorwaardelijke liefde. Alles wat we fout kunnen doen, heeft God ook al bedacht.
En gezegd: ‘Ik stuur mijn zoon Jezus, om alles goed te maken. Jullie hoeven alleen maar hem en mij te liken en te followen. En bovenal: hou van elkaar, heb elkaar lief, zoals ik jullie heb liefgehad.’
Dat is de boodschap van God die we elke dag weer mogen liken.
In de naam van de Vader de Zoon en de Heilige Geest

Amen

Claudia Pietryga
Claudia deed zowel een sociaal-agogische als journalistieke opleiding en is alweer bijna tien jaar freelance journalist. Ze schrijft het liefste over maatschappelijke onderwerpen en publiceerde onder meer stukken in de Flair, Hallo Jumbo, Spits, Het Parool, diverse blogs, lokale bladen en uiteenlopende (online) media voor met name ondernemers.
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *