Facebook en de WWJD-vraag

Het meest gehoorde antwoord dat ik krijg op de vraag hoe het met iemand gaat, is “Ja goed, druk hè.” En ik doe er zelf hard aan mee; het is ook waar: we zijn druk.

Tegelijkertijd blijven social media als Facebook, Twitter, enzovoort enorm groeien; ze vullen lege uren en minuten tussendoor op en houden ons allemaal op de hoogte van elkaars wel en wee.

Ik droom ervan dat mijn vier kinderen op een dag in een land zullen leven waar zij niet zullen worden beoordeeld op de kleur van hun huid, maar op de inhoud van hun karakter. – Martin Luther King, Lincoln Memorial, 28 augustus 1963

Hoe ironisch is het dat we, in een samenleving waarin de meeste mensen gelukkig menen dat je mensen niet mag beoordelen op de kleur van hun huid, hun seksuele voorkeur, hun religieuze en/of politieke opvattingen, een virtuele wereld hebben gecreëerd waarin we voortdurend bezig zijn met het creëren van profielen van onszelf waarin het voornaamste belangrijke is wat we studeren, wat voor werk we hebben, hoe we eruit zien en wat we allemaal al dan niet leuk vinden, terwijl dat wat werkelijk belangrijk is – je karakter, hoe je met mensen omgaat, hoe je liefhebt – onzichtbaar blijft.

Laatst zag ik een poster waarop de Facebookpagina van Jezus stond. “Faithbook” heette het. Een greep uit alle informatie:

Successen: stond op uit de dood, redde de wereld

Relatie met: ongeveer 33% van de wereld

Interesses: vrede, liefde, wezen, weduwen, wonderen, timmeren, gelijkenissen…

Op Jezus’ iPod: Billy Graham PodCast, Newsboys, Chris Tomlin, et cetera.

Vrienden: David Crowder, C.S. Lewis, Rob Bell, jij!

Charles Darwin schreef op Jezus’ prikbord: “Ik denk dat “ik zat ernaast” het understatement van de eeuw zou zijn.”

Deze Faithbook is volgens mij dan ook veel meer een weerspiegeling van een seculier, evangelisch, westers christendom dan van Jezus zelf. Ik vraag me ernstig af of Jezus van Nazareth de persoon zou zijn die zou pronken met een opstanding uit de dood en het redden van de wereld, des te meer daar hij volgens de evangeliën zo vaak niet wilde dat mensen hem en publique de Messias zouden noemen. “Volg mij na, doe wat ik doe,” kwam vaker uit zijn mond dan “Ik ben de redder van de wereld.” Jezus was bij uitstek iemand die oog had  voor wie mensen werkelijk waren en niet voor wat ze allemaal deden of al dan niet gepresteerd hadden. Naast dat hij hiermee veel volgelingen kreeg (die tweeduizend jaar later profielpagina’s voor hem aanmaken…) was hij ook iemand die kennelijk dusdanig impopulair was bij de geslaagde mensen in de maatschappij dat hij op gruwelijke wijze vermoord werd.

De uitdaging voor volgelingen van Jezus in 2012 is dus volgens mij om niet per se Facebookprofielen voor Jezus aan te maken, maar – in de geest van Jezus en Martin Luther King, veel meer waarde te hechten aan karakter dan aan uiterlijkheden. Uiteindelijk is het bekijken van al die profielen, het klikken, liken enzovoort net als een zak chips eten in plaats van een avondmaaltijd: het vult wel, maar het voedt niet. Wat we nodig hebben, is om af en toe even met onszelf te zijn. We hebben allemaal voeding nodig.

Het is opmerkelijk dat een groot deel van ons leven geleefd wordt zonder dat we nadenken over de zin ervan. Het is niet zo verbazingwekkend dat zoveel mensen het zeer druk hebben maar zich toch vervelen! Ze hebben heel veel dingen te doen en hollen van hot naar her, maar worden ze in die koortsachtige activiteit werkelijk bevredigd? Een leven waarover niet wordt nagedacht, verliest uiteindelijk zijn zin en gaat vervelen. – Henri Nouwen, Hier en Nu, hs. 6, paragraaf 6

[bron] [hoofdafbeelding Dave Fettig]

Margriet Westers
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *