Examen

Vlaggen met een schooltas eraan – ik zag ze hier en daar, toen ik door het dorp fietste, en het roept heel veel herinneringen op. Een geweldig gevoel is dat, zo’n vlag buiten te hangen na al het geploeter en alle zenuwen.

Gefeliciteerd! En is het misschien net niet gelukt… dan leg je de vlag alvast maar klaar voor de volgende keer. Maar eerst lekker een poosje vakantie vieren en weer moed verzamelen. Sterkte! Zelf heb ik talloze keren examen gedaan. Op de universiteit noemen ze het ‘tentamen’ maar dat is even erg, geloof me. Telkens weer werd ik geteisterd door extreme examenvrees. Dag en nacht leren, nauwelijks meer aanspreekbaar zijn voor mijn arme familie, spanning en zenuwen, tot de dag vóór het examen. Dan kwam het moment dat ik het zeker wist: ik zou zakken. Natuurlijk zou ik zakken. Ik kon het niet, ik wist het niet en het zou echt nooit wat worden. In die overtuiging klapte ik de boeken dicht, en ging treurig maar ook redelijk rustig slapen. De volgende dag sleepte ik me naar school. Altijd gewoon tentamen doen, dat was de afspraak die ik helemaal aan het begin van de studie met mezelf gemaakt had, en daar heb ik me altijd aan gehouden. Gelukkig maar, want ik slaagde altijd. Altijd! Hielp dat een volgende keer? Welnee. Achteraf, nu ik wat meer van gevoelens afweet, begrijp ik beter waar die angst vandaan kwam, en weet ik ook dat er wat aan te doen valt. Nog maar weer eens een studie beginnen dan? Vergeet het maar. Nooit, nooit meer een examen. Zeker weten!

Rini Rikkert
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *