Ethiek van carnaval? Zomaar een feestje, of niet?

Niet in alle delen van het land is het merkbaar, maar onder de grote rivieren zijn de eerste feestjes al begonnen, is de versiering opgehangen en liggen de kostuums klaar. Wat is dat toch, dat jaarlijkse massale dat carnaval heet? Zit er iets achter, of is het juist een oppervlakkigheid?

Oppervlakte van het masker

Zetten degenen die carnaval vieren tijdens die dagen een masker op, of zetten ze die juist af? Komt hun ware verlangen naar boven, of kunnen ze zich overgeven aan verlangens die zich onder de hogere verlangens bevinden? Wie zal het zeggen? 

De opdeling van Nederland onder en boven de rivieren is een religieuze scheiding, waarin de oorsprong van het wel of niet vieren van carnaval in verscholen ligt. Het uitbundig vieren, het verdrijven van geesten, het gek doen, het inluiden van de vastendagen – allemaal Katholieke tradities. Tegenwoordig in de seculiere samenleving lijkt carnaval doorgeschoten te zijn. Of niet? Is de saamhorigheid van het even neit de rol hoeven spelen die je normaal vervult tesamen met je dorps- en stadsgenoten eigenlijk heel waardevol?

Epicures

De filosoof die zich uitliet over het belang van genieten en vieren van het leven temidden van vrienden is wel Epicures. De Griek die altijd weer om de hoek komt kijken als er in de kroeg wordt gezegd dat het toch echt niet zo erg is om veel te drinken. Maar is dat wel terecht? Lees je deze reflectie over Epicures en carnaval, dan zie je toch hele andere belangrijke aspecten.

Want als er inderdaad geen groter verhaal is, geen alleswetende God, geen baken van hoop waar we ons aan vast kunnen klampen. Wanneer we werkelijk in een wereld leven waarin alles door het individu wordt bepaald, waarom zouden we daar dan niet allereerst en voornamelijk van genieten? Is dat zo raar? Vanwaar de verwarring en de veroordeling van dat genieten?

Vast in het verleden, of een groter verhaal?

Blijkt daaruit dat er wél een groter verhaal is, dat er iets is dat voorbij het individu gaat, of is het een teken dat sommigen nog vast zitten in een oude moraal, waarin de van hoger hand bepaalde goede dingen nog doorslaggevend zijn?

Afbeelding: Willy_G91 via Compfight cc.

Claudia Pietryga
Claudia deed zowel een sociaal-agogische als journalistieke opleiding en is alweer bijna tien jaar freelance journalist. Ze schrijft het liefste over maatschappelijke onderwerpen en publiceerde onder meer stukken in de Flair, Hallo Jumbo, Spits, Het Parool, diverse blogs, lokale bladen en uiteenlopende (online) media voor met name ondernemers.
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *