Egyptische patatbakker

Jan Willem Stenvers – Toen in februari vorig jaar na aanhoudende protesten op het Tahrirplein president Mubarak zijn aftreden aankondigde en Egypte feestvierde zat ik in een snackbar. Dit was niet onbewust. 

Vlakbij het Spui in Amsterdam zit een heerlijke snackbar gerund door een Egyptenaar. Een aardige man,  klein van postuur met altijd een grote glimlach op zijn gezicht als hij je met de grootste beleefdheid bedient met heerlijke zakken patat. Ik ben regelmatig in die vinden. Op de avond waar Egypte zijn vrijheid vierde ging ik dan ook gelijk naar ‘de Egyptenaar’

Al kijkend naar de tv in de snackbar, waar live beelden van de dolblije menigte op het Tahrirplein werden uitgezonden, kreeg ik exclusief commentaar van ‘de Egyptenaar’. “Ik hoop dat het volk nu weer gaat leven, dat er weer beweging komt, want er gebeurde niks meer in het land“, vertelde hij. Dat het leger tijdelijk de macht kreeg in het land van de Nijl vond  kleine patatbakker erg goed. “Het Egyptische leger is streng, maar rechtvaardig. Soldaten zijn er altijd eerlijk. Echt waar, zelf zat ik ook in het leger.” Na zijn dienstperiode was de blije man naar Nederland verhuisd. In Nederland kon hij meer bereiken als patatbakker dan als onderdaan van Mubarak. 

Deze maand kiezen de Egyptenaren hun nieuwe president. Het parlement is al gekozen. Veertig procent van de kiezers kozen voor de Moslimbroederschap en twintig procent voor de partij van de streng-islamitische salafisten. Waar de Moslimbroederschap tijdens de protesten een grote rol speelden, speelt het nu ook een grote rol in het parlement. Vanuit Egypte horen we geluiden van de voorheen protesterende studenten als: “Ze zijn alleen maar bezig met hoe vrouwen zich op straat moeten gedragen. Precies waar we zo bang voor waren.” Een gevolg van de democratie die de studenten wilden. Maar, is dit de vrijheid en ‘beweging’ waar mijn patatbakker van droomde?

Voor de presidentsverkiezingen deze maand hebben zich verschillende kandidaten gemeld. Een kiescommissie uit het leger keurt de kandidaten en heeft ook enkele afgekeurd. De rol van de VS die het Egyptische leger al jaren voor eenderde betaalt is hierbij onduidelijk. Onder andere de kandidaten van de Moslimbroederschap en van de salafisten zijn afgekeurd. Om rare redenen als: “Die kandidaat heeft een moeder met Amerikaans paspoort, hij is dus niet geheel Egyptisch.” Is dat de democratie waar het Egyptische volk van droomde? Is dat de vrijheid en ‘beweging’ waar mijn patatbakker op hoopte?

Terwijl ik dit schrijf lees ik op de site van de NOS berichten dat het Tahrirplein volstroomt met mensen om te demonsteren tegen de macht die het leger zich toe eigent. Er wordt bij gemeld dat alle soorten Egyptenaren er bij zitten: studenten, moslims, kopten en de groenteboer van om de hoek. Net als bij de demonstraties tegen Mubarak. 

Op 5 mei vieren wij onze vrijheid, vorig jaar februari vierde ik samen met een Egyptische patatbakker voor Egypte de vrijheid.  Wij kennen in Nederland al heel lang vrijheid, maar kennen ze in Egypte na dit rumoerige jaar überhaupt al vrijheid? Ik vraag het op 5 mei maar eens aan mijn patatbakker.

bron: In Dit Amsterdam mei 2012

Jan Willem Stenvers
Jan Willem Stenvers is freelance journalist en redacteur van onder andere Doopsgezind NL.
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *