Een atheïst die uitziet naar Gods Koninkrijk

‘Een atheïst die uitziet naar Gods Koninkrijk’, zo beschreef een bezoeker van de provinciale ontmoetingszondag van de VVP zichzelf als vrijzinnige. 

Mij raakte die omschrijving, omdat deze een aantal elementen herbergt die in mijn ogen inderdaad veel zeggen over de vrijzinnigheid.

Een atheïst, dat wil wat mij betreft niet zeggen dat VVP-ers nooit in God geloven. Er zijn genoeg diepgelovige vrijzinnigen. Het woord verwijst voor mij meer naar het besef dat geloof nooit vanzelfsprekend is. Wij moeten ons geloof steeds weer bevechten op de wereld zoals die ons zo vaak wordt voorgespiegeld: als een plaats waar het recht van de sterkste geldt, waar mensen onvrij zijn (en zich moeten schikken naar wereldse wetten), waar pessimisme heerst. In die wereld is het moeilijk te (blijven) geloven. Maar gelukkig leren wij – onder andere door de bijbelse blik – ook andere dingen te zien, dingen die maken dat wij toch gelovig in het leven kunnen staan.

Iemand die uitziet naar… De realiteit is voor mij het vertrekpunt naar die andere wereld, die wij – gedragen en geïnspireerd door de Eeuwige – proberen waar te maken. Wij leven als vrijzinnigen van het uitzicht. We willen verder kijken dan onze neus lang is. En we leven niet in het verleden, maar we geloven in de toekomst, de toekomst van: Gods Koninkrijk. Dat is een andere wereld. Of nee, dat is deze wereld, maar dan net even anders. Een wereld waarin mensen kunnen luisteren. Waarin solidariteit een tweede natuur is. Waar zorgzaamheid en zorgvuldigheid onze omgang met elkaar en met de schepping bepalen. Een wereld zo koninklijk dat God zich er overal thuis zou voelen.

Kortom, kijkend naar deze elementen, zou je over ‘de’ vrijzinnige kunnen zeggen dat hij of zij: weet heeft van twijfel, durft te dromen, durft te geloven in die dromen, wil werken aan het waar worden van die droom en dat alles met als uitgangspunt deze wereld, die het in zich heeft om een hemelse plek te worden voor alle mensen!

Dat visoen te verwezenlijken is (ook) onze verantwoordelijkheid. Want nu is het nog als in het gedicht van Schulte Nordholt die de prachtige zin schreef: ‘deze wereld is de ware niet, maar de enige.’ Laten wij dan actief blijven uitzien naar de tijd waarin wij wakker worden in die andere, die ware wereld!

Kim Magnée-de Berg

Bron: www.vrijzinnig.nl

Claudia Pietryga
Claudia deed zowel een sociaal-agogische als journalistieke opleiding en is alweer bijna tien jaar freelance journalist. Ze schrijft het liefste over maatschappelijke onderwerpen en publiceerde onder meer stukken in de Flair, Hallo Jumbo, Spits, Het Parool, diverse blogs, lokale bladen en uiteenlopende (online) media voor met name ondernemers.
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *