Doe wat je 't liefste doet

Deze aflevering van zorg voor je ziel is er een met een trieste ondertoon, en bevat een vraag, die naar ik inschat universeel is, en van alle tijden, maar toch….. Kortgeleden stierven twee mensen uit onze nabije omgeving aan de gevolgen van overmatig alcoholgebruik. Ze vonden hun leven te moeilijk, en gingen drinken.

Wanneer we definiëren dat het begrip ziel staat voor het “ademend, levend wezen zijn”, zoals we in deze rubriek steeds proberen te zeggen, en we voegen er aan toe dat we voor dat ademend, levend wezen, dat we zelf zijn, goed moeten zorgen, dan komt de vraag naar boven “Hoe dan?” Een eigentijds advies komt van Annie Schmidt, die met haar liedje “Ja Zuster, Nee Zuster” een goede raad geeft: “Doe wat je ’t liefste doet, Ja Zuster, Nee Zuster”. We stemmen er mee in, en vervolgens komt de vraag boven: hoe bereiken we dan dat iemand werkelijk van zichzelf weet wat hij of zij ’t liefste doet? Want we verwachten, dat wanneer iemand dat weet, hij de bron vindt waaruit hij altijd inspiratie zal kunnen putten. Is dat niet wat we voor elkaar zouden moeten doen: met elkaar op zoek gaan naar wat iemand écht duurzaam vreugde brengt, zodat er ook een zekere weerbaarheid kan worden opgebouwd ten opzichte van het moderne bestaan, dat in vele gevallen behoorlijk vereenzamend kan zijn. Steeds meer begin ik te geloven in de formule van het “buddy-zijn”: zoek iemand, als is het maar éen mens, met wie je op zoek kunt gaan naar diens bron van vreugde, de bron waardoor je doet wat je ’t liefste doet, en die tegelijkertijd niet bedreigend is voor gezondheid.

Zo wordt het zorgen voor de ziel weer een gemeenschappelijke taak, hoe kleinschalig ook. “Aandacht” is en blijft immers het sleutelwoord!

Jeanne Traas
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *