De Rode Loper

De rode loper lezen van Thomas Rosenboom. Hoe oude rokkers, met een opnamestudio en een bioscoop die vooral aan vroeger herinnert maar niet loopt, tenslotte genoegen nemen met alleen de rode loper. 

Trots op hun veel geroemde vrijheid die ze zouden hebben verworven in de zeventiger jaren: het hondje dat hen vergezelt, en dat vermoedelijk ook hun enige vriend is, mag zonder te zijn aangelijnd achter hen aan lopend de straat oversteken. Het laatste restant en karige bewijs van hun vervlogen vrijheidsidealen. Nu hebben ze andere zorgen: Zijn we wel in beeld?

We spelen dat we even op de rode loper uit de limo in het nieuws zijn. De camera zoemt in. En daarna naar jezelf kijken. Een scherpe parodie die helaas ook voor steeds meer kerken opgaat vandaag de dag. De rode loper los geknipt van welk doel of bestemming dan ook. Het deed me denken aan Peter Sloterdijk die, als zo vaak loepzuiver in zijn redeneringen, Narcissus als een loser kenschetst: immers slechts bezig met zijn eigen beeld dat hem tegenhoudt iets zinnigs te ondernemen. Letterlijk geboeid door zijn eigen spiegelbeeld.

Roseboom heeft een ijzersterk en kritisch beeld neergezet, in flinterdunne taal die bij het onderwerp past, van een wereld die geen contact meer kan maken. Zelfs niet met de geliefde ander als die dichtbij is. Wat rest is het glas van de geliefde op de armleuning. Dan leek het net alsof er bezoek was. Zoals men in de religie met de afwezigheid van God een soort modus probeert te vinden. Te goed voor de middelmaat van het gewone alledaagse leven. Op de rode loper is niets wat het lijkt. Het echt contact maken met de wereld en met anderen, het blijft een obsessie,  het wil maar niet lukken. De hoofdpersoon in het boek blinkt vooral uit in – wat ik zou willen noemen: vleizinnige vervaagzaamheid.Er wordt geen verbinding gemaakt. Veel gespin weinig wol.

Dijk van een boek dat je niet snel weer los laat. Chapeau voor Thomas Rosenboom die met een genadeloze analyse een tijdsbeeld heeft neergezet en ontrafeld. Waar verbinding ontbreekt vereenzaamt een volk – juist onder de gefingeerde illusie van schijnwerpers op de rode loper.

Heine Siebrand
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *