De natuur als spiegel(2)

De levensloop van de zalm komt nauw overeen met de levensloop van de mens. Het enige waar de mens zich in onderscheidt van de zalm is, dat de mens vrij is om keuzes te maken en de zalm gebonden blijft aan het water.

Beren staan bij de waterval te wachten op haar sprong. Ze moet door de flessenhals van deze waterval heen springen. Haar lichaamsvet is geheel opgebruikt, haar energie raakt op. Maar de drang naar nieuw leven is groter dan de uitputting die nabij is. Het wordt de grootste uitdaging in haar leven.

Ze bereidt zich voor door de aarde optimaal te gebruiken.  Ze zwemt naast rotsen of boomstammen want daar stroomt het water langzamer of zelfs een beetje stroomopwaarts. Zo bespaart ze energie en kan ze zich opladen voor de grote sprong. Het is het spel van het licht en duister.

Als ze door de waterval heen komt moet zij nog de juiste rivierzijtak kiezen waar ze is geboren en hier gebruikt zij haar neus, haar reukzintuig voor. De regen spoelt de geur van haar geboorteplek stroomafwaarts naar zee, daardoor kan zij haar neus volgen naar het stuk kiezel waar zij is geboren.

Wanneer zij echter vlak na de geboorte wordt blootgesteld aan andere geuren, zoals vervuilingen, is het heel moeilijk om de juiste plek weer terug te vinden. Ze raakt dan gedesoriënteerd. Na alle ontberingen komt zij aan op de plek waar zij is geboren.

Zij maakt zich op voor het paren met het mannetje en ondergaat een verrassende transformatie. De camouflagekleuren zijn verruild voor opzichtig rood en groen. Het is tijd, haar missie is bijna volbracht. De eitjes worden tussen de kiezels van de beekjes gelegd en deze worden dan bevrucht door het mannetje. Tussen de kiezels ligt het antwoord besloten voor de toekomst.

De levensloop van de mens:

Bij de oorsprong van de Goddelijke bron groeit een kind op. Het jonge kind mag onbekommerd vrij spelen in overeenstemming met de natuur.

In het spel is de wil zichtbaar die later op volwassen leeftijd naar buiten wil komen mits het kind de frisse kracht ontvangen heeft om vol zelfvertrouwen zich in het leven te plaatsen.

De vitaliteit en de levenskracht van het bronwater stroomt door het kind heen. De speeldrift waar het jonge kind zich mee uiteenzet verdwijnt en trekt zich terug in het leven. Dan gaat zij de wijde wereld in en neemt de kennis tot zich wat voor haar is bestemd. Dan komt er een moment in haar leven dat ze terugverlangt naar de bron waar ze als kind speelde met de vrijheid van het niet weten. Waar angst nog niet de verpakking was van het verlangen om te spelen.

Dat is een lange weg terug. Om te komen bij de bron moet zij een sprong wagen.

Volgende week deel drie.

Debora Kruithof
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *