De natuur als spiegel(1)

De levensloop van de zalm komt nauw overeen met de levensloop van de mens. Het enige waar de mens zich in onderscheidt van de zalm is, dat de mens vrij is om keuzes te maken en de zalm gebonden blijft aan het water.

De levensloop van de zalm:

Als een zalm in de lente wordt geboren leeft zij in het zoete water, in de bovenloop van de rivieren.
Het zijn de ondiepe wateren en er is een opvallende verwantschap met het licht.
Daar leeft zij een tijd. In de bovenloop van de rivieren is het veilig en kan ze onbekommerd groeien.
Dan vertrekt zij naar de grote oceaan, zij kiest het ruime sop. 
Zij vertrekt naar de oceaan als een blanke zalm, die nog verweven is met het licht.
Als zij terugkeert na jaren is zij mooi en diep getekend.

Bij het vertrek naar de oceaan ruilt zij het zoete water in voor het zoute zeewater.
Zij daalt af naar het gebied van de zwaarte, het is een absolute overgave aan de aardekrachten, aan de duisternis van de zee.

In de zoute oceaan vindt zij het meeste voedsel waar zij van groeit. Zij maakt een lange reis in de oceaan. Het grootste gedeelte van haar leven wordt doorgebracht in de volle zee. En dan, na verloop van jaren, keert zij terug naar de bron waar zij vandaan is gekomen.

Dat is een lange en moeizame tocht. Zij stijgt op naar het lichtere gebied van de oorsprong. Haar hele leven heeft ze naar dit moment toegeleefd. Zij gaat tegen de stroom in, duizenden kilometers terug en zwemt in een rechte lijn naar huis.

Als zij naar de rivieren terug gaat, ondervindt zij vele hindernissen en muren des doods. Het is een reis vol gevaren, enkel in diep water is zij lastig te vangen. Zij heeft geen routekaart nodig maar vindt haar weg met behulp van de zon.

De zon is haar wegwijzer en kan door haar in zee gezien worden. De zon doorwarmt het water. In de hersenen van de zalm komt een kristal voor wat magnetiet heet en dit kristal vormt een ontvanger voor magnetische gevoeligheid voor de aarde. Het kristal in samenwerking met de zon leidt haar huiswaarts.

Bij het vinden van de baai in de grote oceaan kan zij door het lage water worden verrast en geblokkeerd.  Het lage water zet de zalm vast en is dan overgeleverd aan de gevaren die er zijn. Alleen regen en het opkomende water kan haar vrijlaten. Als het tij keert kan zij verder huiswaarts.

Zij ruilt het zoute zeewater in voor het zoete water. Vlak voor de bron staat haar nog een enorme confrontatie te wachten.

Wordt vervolgd

Debora Kruithof
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *