De eenzaamheid in de stilte

Sinds een half jaar woon ik in een huis met grote tuin in een meer landelijke omgeving. Ik heb ongeveer negen jaar gewoond in een stadsappartement in een van de meest toeristische steden van Noord-West-Europa.

Deze nieuwe plek zuigt me de stilte in en mijn ziel laaft zich aan de eenzaamheid. Een nieuwe vorm van kluizenaarsleven, mijn allerdiepste roeping. De grote religieuze symboliek is weggevallen. Het is kaler en naakter. Ik zou bijna willen zeggen, maar misschien doe ik daarmee afbreuk aan het kloosterlijke kluizenaarsleven, puurder. Een vergelijking is niet juist. De Duitse “pr-machine” draait door een goede organisatie op eigen volle toeren. Ik hoef daar niet veel in aanwezig te zijn. Mijn huiswerk is trouw te blijven aan dat dagelijks verblijven in de eenzaamheid. De natuur is mijn nieuwe bijbel en vertelt me elke dag een ander mythe.

 

Ademloos staan

de bomen,

als pionnen op

een schaakbord.

Ze houden

de adem in.

De zon gooit

nog een paar laatste strepen

licht in de donker wordende tuin.

Miek Pot
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *