De Andere Weg (5)

Het is 1573. De moeder van Nelleken besluit zich openlijk aan te sluiten bij de doopsgezinden. Door te kiezen voor een nieuw geloof, waar de samenleving niets van moet hebben, brengt ze het leven van zichzelf en dat van haar kinderen in gevaar. Nelleken probeert wanhopig het gezin voor een drama te behoeden, maar of dat gaat lukken?

In het kinderboek ‘De Andere Weg’ vertelt schrijfster Mireille Geus over het vol overgave kiezen van een geloof, wat niet door de buitenwereld geaccepteerd wordt. In het verhaal komen de vragen: ‘Tot hoe ver kan en mag je gaan voor je overtuiging?’ En: ‘Is iemand alleen een goed mens als hij het goede gelooft?’, steeds weer terug.

5 oktober is de officiele presentatie van het boek in de doopsgzinde kerk van Leeuwarden (klik hier voor meer info). In aanloop naar die presentatie publiceert Zinweb in samenwerking met Mireille Geus enkele fragmenten uit het boek.

In het vijfde fragment gaat Nelleken uitzoeken hoe ze haar moederen vanuit de gevangenis kan bevrijden. Heeft u het vorige fragment nog niet gelezen? Klik dan hier.

De Andere Weg
De mist hangt nog in de straten en stegen. Nelleken loopt door. Ze trekt de wollen doek nog wat dichter om haar schouders. Het is waterkoud. Maar terug hun huisje in wil ze niet. De jongens slapen diep. Ze wil ze niet wakker maken, het is pas vijf uur. Nog minstens een uur kunnen ze slapen.

Ze huivert en stapt nog wat harder door. Al snel is ze aan de buitenkant van de stad en ze ziet het gebouw waar haar moeder gevangen wordt gehouden.

Er is meer lucht, meer ruimte en er zijn minder huizen en stenen. Nelleken loopt door een vochtig weiland, het gras is zompig, haar sokken zijn dat ook snel.

Ze klimt de dijk op en ziet het zwarte water. De weg naar het Steen is zwart en smal.

Het is een heel gewoon gebouw, het Steen. Stevig, dat wel, maar verder is er niets bijzonders aan te zien. Niemand zal vermoeden dat hier mensen gevangen worden gehouden, dat hier mensen worden… Ze wil het woord niet denken, want als ze aan het woord denkt dan… Ze duwt de gedachten aan duimschroeven krachtig van zich af door naar de luiken te kijken, alleen maar naar de luiken. Wit met groen. Achter een van die luiken zit haar moeder.

Ze loopt een rondje om het gebouw. Nergens is leven te zien of te horen. Geen mens, geen dier. Morgenvroeg zal de deur hier opengaan en zal haar moeder naar buiten komen met een bewaker. Nelleken zal zorgen dat er midden op de weg een kruik staat met drank. Dat is alles wat ze kan doen. Ze hoopt dat het voldoende is.

Ze staat stil en staart naar de plek waar ze de drank zal neerzetten. Ze stelt zich voor dat de deur opengaat, krakend, en dat ze dan de bewaker ziet, een beetje dik en onverzorgd. Ook hij vindt het vroeg. De drank die hij gisteren dronk, is nog niet uit zijn bloed. Hij voelt zich moe en boos. Dan ziet hij de kruik en glimlacht, pakt hem op en ruikt eraan. ‘Dat is prima spul,’ zal hij zeggen en hij neemt een slokje, en nog een.

‘Toe maar,’ zegt Nelleken zacht.

Ze stelt zich voor dat ze op pad gaan. Haar moeder en de bewaker. Nelleken staat op een afstandje, natuur- lijk. Haar moeder heeft haar meteen gezien. En Nelleken weet, het komt goed.

Als de bewaker vergeet te drinken, helpt haar moeder hem aan een slokje. Tijdens de wandeling staat hij steeds wankeler op zijn benen en wordt het troebeler in zijn hoofd.

Zo zal het gaan, zo moet het gaan!

Nelleken loopt terug over het vochtige gras langs de dijk en kijkt naar het water. Dit is de enige weg die ze kunnen nemen naar de Waag. Moet ze ook nog een geschikte plek vinden voor na de bevrijding van haar moeder? En moeten zij en haar moeder rennen om de dronken bewaker ver achter zich te laten? Of slaan ze hem met de kruik op het hoofd waardoor ze alle tijd hebben om weg te gaan? Naar huis om spullen te pakken en de jongens te halen?

Nieuwsgierig geworden naar het boek? U kunt het bestellen bij de Algemene Doopsgezinde Societeit Mail. info@ads.nl Tel: 020-6230914.

Claudia Pietryga
Claudia deed zowel een sociaal-agogische als journalistieke opleiding en is alweer bijna tien jaar freelance journalist. Ze schrijft het liefste over maatschappelijke onderwerpen en publiceerde onder meer stukken in de Flair, Hallo Jumbo, Spits, Het Parool, diverse blogs, lokale bladen en uiteenlopende (online) media voor met name ondernemers.
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *