De Andere Weg (4)

Het is 1573. De moeder van Nelleken besluit zich openlijk aan te sluiten bij de doopsgezinden. Door te kiezen voor een nieuw geloof, waar de samenleving niets van moet hebben, brengt ze het leven van zichzelf en dat van haar kinderen in gevaar. Nelleken probeert wanhopig het gezin voor een drama te behoeden, maar of dat gaat lukken?

In het kinderboek ‘De Andere Weg’ vertelt schrijfster Mireille Geus over het vol overgave kiezen van een geloof, wat niet door de buitenwereld geaccepteerd wordt. In het verhaal komen de vragen: ‘Tot hoe ver kan en mag je gaan voor je overtuiging?’ En: ‘Is iemand alleen een goed mens als hij het goede gelooft?’, steeds weer terug.

5 oktober is de officiele presentatie van het boek in de doopsgzinde kerk van Leeuwarden (klik hier voor meer info). In aanloop naar die presentatie publiceert Zinweb in samenwerking met Mireille Geus enkele fragmenten uit het boek.

In het vierde fragment krijgen Nelleken en haar broertjes een brief van hun moeder, vanuit de gevangenis. Heeft u het vorige fragment nog niet gelezen?Klik dan hier.

De Andere Weg 
‘Voorlezen!’ roept Isaac. Hij springt als een kikker door de kamer. Iedere keer als hij omhoogkomt, roept hij ‘voor’ en als hij landt ‘lezen’.

De ogen van Nelleken schieten over de bladzijde. Ze leest zo snel als ze kan de woorden van haar moeder.

‘Wat staat er?’ roept Peter. Hij steekt zijn hand uit naar het papier, alsof hij het uit haar handen wil trekken en Nelleken zet een grote stap opzij. ‘Niet doen!’ sist ze. ‘Straks scheurt het! Dit…’ Ze wijst op het papier, ‘dit is alles wat we nog van mama hebben!’

Peter laat zijn arm slap langs zijn lichaam vallen en kijkt haar aan. Een langzame traan rolt over zijn wang. Nelleken trekt hem tegen zich aan. ‘Sorry. Kom, we gaan zitten, dan lees ik hem helemaal voor.’

Peter en zij nemen plaats op de wankele stoelen, maar Isaac blijft springen.‘Isaac?’
‘Mag ik blijven staan?’ vraagt hij.‘Luister je dan wel?’
‘Ja.’

‘Lieve kinderen, houd bovenal van God, door te houden van zijn zoon Jezus, die je wijsheid zal leren en begrip. Met mij gaat het goed. Ik krijg voldoende te eten. En ook te drinken. Ze ondervragen mij heel vaak. Ik leg ze alles uit over mijn geloof. Ze geloven niet wat ik geloof, ze willen dat ik geloof wat zij geloven. Desnoods met dwang. En ik ben blij dat God heeft besloten mij zo streng aan te laten pakken, ik doe het met gemak voor Hem. Hij gaf me mijn leven en Hij mag ermee doen wat Hem goed lijkt.’

‘Wat is “met dwang”?’ vraagt Isaac. Hij klimt op een stoel. Nelleken denkt na. Ze ziet martelwerktuigen voor zich, duimschroeven, vierendelers en een tongschroef. ‘Dat ze nogal aandringen,’ zegt ze.

‘Maar dat vindt ze niet erg?’ vraagt Isaac.
‘Nee,’ zegt Nelleken, ‘dat vindt ze juist fijn.’ ‘Waarom?’ vraagt Isaac.
‘Ja,’ zegt Nelleken en ze zucht, ‘dat is makkelijk uit te
leggen maar moeilijk te begrijpen. Tenminste, dat vind ik.’

‘Vertel,’ zegt Peter. ‘Mama vindt het fijn dat ze het zo zwaar heeft, omdat ze vindt dat God alles met haar mag doen, wat Hij maar wil. Wat Hij maar nodig vindt. Ze voelt zich vereerd, bijna blij dat Hij haar heeft gekozen om zich zwaar te laten testen.’

‘Waarom?’ vraagt Isaac. Weer zucht Nelleken. ‘Omdat God en zijn zoon Jezus voor haar het allerbelangrijkste zijn. Belangrijker dan zijzelf, belangrijker dan haar leven.’ ‘Belangrijker dan wij?’ vraagt Peter, zijn stem trilt.

Nelleken kijkt in de brief. Ze wijst een stukje aan. ‘Kijk, hier schrijft mama iets liefs voor ons. “Mijn lieve kinderen, elke dag zijn jullie in mijn gedachten en gebeden. Ik bid vurig voor jullie. Ik wil zo graag dat het jullie goed gaat. Zowel wat betreft jullie ziel als jullie gezondheid.” 

Peter en Isaac knikken.
‘En wat staat er nog meer?’ vraagt Peter. ‘Bijbelteksten,’ zegt Nelleken, ‘meer uitleg. Zal ik het
voorlezen?’
‘Nee,’ roept Isaac, ‘ik weet dat allemaal al.’
Nelleken kijkt Peter vragend aan. Hij schudt langzaam zijn hoofd. ‘Een andere keer?’
Nelleken knikt, vouwt de brief op en stopt hem onder
haar kleding, tegen haar hart.
‘Het gaat dus goed met haar,’ zegt Nelleken, ‘ze is niet
bang.’

 Nieuwsgierig geworden naar het boek? U kunt het bestellen bij de Algemene Doopsgezinde Societeit Mail. info@ads.nl Tel: 020-6230914

Claudia Pietryga
Claudia deed zowel een sociaal-agogische als journalistieke opleiding en is alweer bijna tien jaar freelance journalist. Ze schrijft het liefste over maatschappelijke onderwerpen en publiceerde onder meer stukken in de Flair, Hallo Jumbo, Spits, Het Parool, diverse blogs, lokale bladen en uiteenlopende (online) media voor met name ondernemers.
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *