Column: Maar wij hebben bloemen

Lichten, snaren, snorren, microfoons, handen, haren, vingers, klanken, woorden, stokken, trillen, lachen, schreeuwen.

Het is avond in Parijs. De gebruikelijke rondjes om de Arc en de gebruikelijke selfies om de Eiffel. Het is avond in Parijs. Concertzalen lopen vol, kantoren lopen leeg. Restaurants lopen vol, winkels lopen leeg. Dag maakt plaats voor de nacht. Maar deze dag maakt geen plaats meer voor de dag. De dag blijft nacht. Column door Kalle Brüsewitz.

Lichten, snaren, snorren, microfoons, handen, haren, vingers, klanken, woorden, stokken, trillen, lachen, schreeuwen.

Het is feest in Bataclan. Het gebruikelijke gillen. Het gebruikelijke biertje. Het is feest in Bataclan. De zaal loopt vol. Niets wijst op een ochtend vol bloemen. Niets wijst op een avond vol schoten. Niets wijst op dat wat je hoopt nooit mee te maken. Na vandaag is alles anders in Bataclan. Na vanavond is alles anders in Parijs. Alweer.

Lichten, snaren, snorren, microfoons, handen, haren, vingers, klanken, woorden, stokken, trillen, lachen, schreeuwen….. Dood

Dan is het ochtend. Bataclan kleurt rood. Overal liggen mensen. Parijs kleurt rood, rood, wit en blauw. Europa kleurt rood, wit en blauw. De wereld kleurt rood, wit en blauw. De wereld kleurt dagelijks rood. En voor iedere dode zou zoveel aandacht moeten zijn als voor deze, maar dit is dichterbij dan ooit. Je kunt het kwaad in het gezicht kijken. Dichterbij dan ooit tevoren. Het is ochtend. Een kleine jongen is bang. Zijn vader eigenlijk ook.

Lichten, haren, vingers, handen, huilen, schreeuwen, steunen, armen, schouders, woorden, klanken, kleuren, kaarsen, bloemen.

“Er zijn hele gemene mensen met geweren. En nu moeten wij voorzichtig zijn. Ze zijn heel gemeen. Nu moeten we verhuizen”
“We hoeven niet weg, schat. Frankrijk is ons thuis.”
“Maar ze zijn heel gemeen en ze hebben geweren.”
“Maar wij hebben bloemen!”
“Maar bloemen doen niks, die zijn om… die zijn om…”
“Iedereen legt bloemen, kijk maar!”
“Is dat om ons te beschermen?”
“Ja, om te beschermen. Voel je je nu beter”
“Ja…”

Lichten, haren, vingers, handen, huilen, schreeuwen, steunen, armen, schouders, woorden, klanken, kleuren, kaarsen, bloemen.

Bloemen beschermen ons. Leg bloemen. Pluk bloemen. Geef bloemen. Krijg bloemen. Wees bloemen. Geloof in bloemen. Geloof in de kracht van de hoop. Net als de kleine jongen en zijn vader op deze ochtend in Parijs. Maar wij hebben bloemen.

Photo Credit: Le Petit Journal

Kalle Brüsewitz
Kalle Brüsewitz (soulchecker.nl) is afgestudeerd in de theaterwetenschappen en kunsteducatie en is werkzaam als freelancer op het gebied van journalistiek en kunsteducatie. Hij noemt zich SoulChecker en zoekt naar dat waar mensen zich geraakt door voelen; in kunst, politiek en religie. Ook werkt hij als coördinator in een Aanloopcentrum voor iedereen die behoefte heeft aan koffie en een praatje.
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *