Column: Duivel

Schichtig kijk je om je heen. Het is donker en redelijk fris. Alles ging mis dit jaar. Alle besluiten die je nam, pakte verkeerd uit. Waarom gaf niemand je de kans om je te herstellen? Waarom kreeg je de kans niet om dingen goed te maken? Waarom loop je hier nu als een dief in de nacht? Waarom haten ze je zo? Waarom vluchten naar deze uithoek van Europa? Waarom hebben ze de duivel achter je aangestuurd? Column door Kalle Brüsewitz

Het is laat, geen idee hoe laat. De klokken van de kerk slaan een bepaald aantal keren, maar de klok die je ziet zegt heel wat anders. Laat je gehoor je in de steek? Of zijn het je ogen? Het is prachtig daar, dat zie je dan weer wel. Een stad als een vesting. Een stad met zoveel geschiedenis en zoveel verhalen. Het is prachtig. Maar je moet blijven opletten. Je kijk om je heen en schrikt van elke beweging. Je voelt dat de duivel je op de hielen zit.

Je loopt – nee sluipt – steeds verder en steeds voorzichtiger tussen de oude muren door. Je moet van het water weg blijven. Daar is het licht en de levendigheid. Daar moet je niet komen. Daar is de duivel die je al weken volgt. Met je door Amsterdam en in de trein. Met je door Parijs en Wenen. Met je over de Alpen en door Florence. Met je door Napels en Athene. Met je op de boot. Steeds voelde je zijn nabijheid. Je voelde dat de duivel je op de hielen zat.

Je ziet weer een kerktoren. Er zijn hier zoveel kerken, maar geen eentje kan je vertellen hoe laat het is. Je snapt het niet. Een schim. Ineens zag je hem in je ooghoek. Je draait je om en ziet niks. Je draait je terug en staat oog in oog met een gedaante. Je voelt je leven aan je voorbij schieten. Is dit dan het einde? De gedaante lacht en opent zijn mond. Hij vraagt waarom je zo schichtig door de nacht sluipt. je voelt niets meer. De duivel heeft je verlaten.

Je vertelt over vroeger en je vlucht. Je vertelt over de duivel en hoe hij je op de hielen zit. Je vertelt over de reis en de ontberingen. je vertelt over hoe je hier terecht bent gekomen. Je vertelt dat je ineens veel rustiger bent nu je oog in oog staat met dat wat je achtervolgde. Je vertelt over de klokken die je verwarren. De gedaante luistert aandachtig en wacht. Als je uitgepraat bent kijkt hij je indringend aan begint te praten. “Je bent op Malta. Hier is de duivel verder weg dan ooit. Wat je ook hebt gedaan, we doen er hier alles aan om de duivel te misleiden. Elke klokkentoren heeft twee klokken en eentje geeft altijd de verkeerde tijd aan om de duivel te misleiden. Dit is Valletta. Hier hoef je niet bang te zijn. Hier komt alles goed.”

Je zucht. Alles komt goed, zolang je maar gelooft in de betekenis van rituelen en tradities. Alles komt goed, zolang je maar gelooft in de kracht van verhalen. Dan zit je veilig. Dan zit je goed.

Photo Credit: elniteo via Compfight cc

Kalle Brüsewitz
Kalle Brüsewitz (soulchecker.nl) is afgestudeerd in de theaterwetenschappen en kunsteducatie en is werkzaam als freelancer op het gebied van journalistiek en kunsteducatie. Hij noemt zich SoulChecker en zoekt naar dat waar mensen zich geraakt door voelen; in kunst, politiek en religie. Ook werkt hij als coördinator in een Aanloopcentrum voor iedereen die behoefte heeft aan koffie en een praatje.
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *