Column: Bed, Bad, Brood en Barmhartigheid

Politieke crisis over de kwestie bed, bad en brood. Technisch wordt er veel gesteggeld. Dat realpolitiek voor bekommering uit moet gaan valt te verdedigen. Maar waarom ontbreken alle woorden van empathie?

Verschillende standpunten

De VVD neemt in de discussie een zeer streng standpunt in. Illegalen niet van de elementaire levensbehoeften voorzien, maar meteen terugsturen naar land van herkomst, zo zou het samengevat kunnen worden. Dat is hard, maar misschien politiek nog wel verdedigbaar. Zelfs een harde aanpak kan nog als een politiek valide instrument gezien worden dat soms nodig is. VVD is niet wars van spierballentaal, maar goed, ook dat valt nog te verdedigen.

Maar, dan is er een speculatie te lezen in de NRC: “Er komt tijdelijke opvang, totdat de hoogste rechter in Nederland uitspraak heeft gedaan over de vraag of het kabinet daartoe eigenlijk wel verplicht is. Als dat het geval blijkt, kan de VVD tegen de kiezer zeggen: we wilden het niet, maar we zijn gedwongen door de rechter.”

Waarom toch die “we wilden het niet”? Waarom naast een daadkrachtig optreden zo’n hardvochtige houding. Het is misschien niet de VVD zelf die het zegt, maar de gedachtengang is aannemelijk en wordt door NRC onderzocht. Wat is er aan de hand?

Excuus excuusjes

Wat is er zo vreemd aan de opstelling van de VVD? Misschien is het wel zo dat niemand zich bekommert om het lot van hulpeloze illegale vluchtelingen. Maar waarom is dat iets om je op voor te staan? Wat is eigenlijk erger? Ze zouden te kennen kunnen geven: “Tja, we zouden wel willen helpen. Maar als je verder kijkt dan je barmhartigheid lang is, zie je dat dat averechts werkt.”

Het is misschien niet waar, het is misschien niet gemeend. Maar het is tenminste een morele touchdown. Een humane clausule, waardoor je niet als louter kil en berekenend, omziend naar enkel de eigen belangen, bekend staat. Het standpunt wordt in de media ook haast niet als intellectueel liberaal gepresenteerd, wat op zich nog zou kunnen. Het wordt heel plat neergezet, naar de ‘V’ van ‘Volkspartij’ in de afkorting VVD: minder voor hun, meer voor ons.

Mening en media

De enigszins mislukte poging van VVD’er Malik Azmani zou nog gezien kunnen worden als een moreel kader. Maar een opstap-trapje van wrakhout kan toch niet echt de moraal redden. Waarom wordt er niet constant door de VVD gezegd “hier staan we, we kunnen niet anders” met (krokodillen) tranen? Waarom wordt de noodsituatie van de illegale vluchtelingen niet op z’n minst herhaaldelijk erkend?

Het “harde optreden” zou er – als we het cynisch zouden stellen – zelfs nog sterker uit kunnen komen. Zelfs in het gezicht van de directe menselijkheid, nog steeds het goede doen, ongeremd door sentimentaliteit. Maar het beeld lijkt niet eens te werken in media. Er wordt niet eens om gevraagd door de toon van de berichtgeving lijkt het wel. Waarom zou de VVD dan draaien?

Misschien is dat nog wel het meest verontrustend. Het interesseert de politiek niet meer, het interesseert de journalistiek niet meer, het interesseert het volk niet meer. Slechts “wat betekent dit voor de stabiliteit van ons land?” lijkt men bezig te houden. Het lot van illegalen is voor sommigen zelfs een bron van entertainment, zoals bitter bleek. Hoe uit deze ontheemde kramp zonder barmhartigheid te geraken?

Lees ook het artikel Spoedoverleg bed-bad-brood voortgezet. Welke opties heeft coalitie? op de site van NRC.

Lees ook het eerdere artikel Bed, Bad en Brood op Zinweb van Kalle Brüsewitz.

Afbeelding: Wikicommons

Lucas van Heerikhuizen
Lucas van Heerikhuizen is afgestudeerd als master in de godsdienstwetenschappen. Momenteel is hij werkzaam als webdeveloper en WordPress docent. Tevens is hij actief als redacteur voor Zinweb.
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *