Bruggen rappen

Een Palestijnse en een Israëlische rapper die samen muziek maken, optreden en rappen over vrede. Saz (Palestijn) en Sagol 59 (Israëlisch) vinden dat niet meer dan vanzelfsprekend, al kiezen ze daarmee voor ‘the hard way’. Door Jan Willem Stenvers.

Masterpeace

Saz en Sagol 59 traden in september samen op tijdens MasterPeace in Concert in de Ziggo Dome in Amsterdam. Tijdens dit concert bracht de internationale vredesbeweging MasterPeace artiesten uit conflictgebieden op het podium bij elkaar, om op te roepen tot dialoog en het terugdringen van (gewapende) conflicten. Een paar dagen voor het concert ontmoeten we Saz en Sagol in Hilversum. In de repetitieruimte van het Metropole Orkest is het een in en uitlopen van muzikanten uit de hele wereld. Er wordt gelachen, gedronken, gegeten en muziek gemaakt. Saz: ‘Het feit dat we met de ‘vijand’ samenwerken kan het perspectief van velen veranderen. Niet veel mensen denken of weten dat dat mogelijk is.

Samenwerken

Met andere artiesten samenwerken is voor beiden een tweede natuur. Sagol: ‘Ik ken Saz al tien jaar. Voor ons is deze samenwerking niet bijzonder. Wel voor het publiek: dat ziet een Palestijn en een Israëliër samen optreden. Wellicht geeft dat hoop en inspiratie voor een oplossing van sommige problemen.’ Saz: ‘Vanaf dag één dat ik muziek maak, doe ik dat met anderen. Joods, christelijk, wit of zwart, het kan allemaal, zo lang ik het met ze kan vinden. Als Sagol geen goed mens en musicus was, zou ik hier niet samen met hem zijn.’ Volgens Saz is hij niet de enige die op deze manier denkt, en is vrede in het land van Sagol en hem daarom mogelijk. ‘De meeste mensen willen een normaal leven. Ze worden niet wakker met de gedachte: ik wil vandaag een jood of moslim doden.’

We’re not Abbas or Hamas

Daar waar ze kunnen, gebruiken Saz en Sagol hun status en bekendheid om conflicten te beslechten. Sagol spreekt zich uit in zijn muziek, schrijft opiniestukken en maakte in 2001 het eerste Hebreeuws-Arabische rapnummer ooit. ‘Ik neem mezelf niet al te serieus, ik doe wat ik moet doen. In dit soort conflicten word je gedwongen een kant te kiezen. Ik heb de kant van vrede en gesprek gekozen.’ Saz: ‘Het is makkelijk voor mij om liedjes over haat te maken, maar moeilijk om dat over liefde en vrede te doen. Ik kies bewust voor ‘the hard way’, maar ik zie dat niet als controversieel. Ik ben een Palestijn en heb al jarenlang met haat en vooroordelen te maken. Ik wil iets doen voor mijn volk, de Palestijnen, en niet tegen anderen.’ Ondanks het positivisme over mooie samenwerking en muziek over vrede, viert haat nog steeds hoogtij in Israël en Palestina, vertelt Sagol. ‘Je wilt niet weten wat de jeugd over ons leert op Palestijnse scholen. Helaas is het in Israël niet veel anders… We leren om elkaar te haten, terwijl we aan het eind van de dag nog steeds in hetzelfde land wonen.’ Toch is er ook hunkering naar een ommekeer, vertelt Saz, vooral onder de jongere generatie. ‘Ze hebben er genoeg van. Er is een populaire uitspraak onder jongeren: “We’re not Hamas or Abbas, we are just human beings and bas”.

Lees meer over Masterpeace hier

Photo Credit: Masterpeace

Doopsgezind NL
Het maandblad van de Doopsgezinden in Nederland.
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *