Bijbel en Koran

In de naam van Allah; Hij is lief; Hij geeft; Hij vergeeft’: zo vertaalt de schrijver Kader Abdolah iedere keer de aanhef van een nieuw hoofdstuk (‘sura’) van de Koran. Prachtig, zo’n 114 keer terugkerend refrein. In een oudere, complete vertaling van de Koran staat ‘In de naam van God; de Barmhartige Erbarmer’. Ook mooi.

Ik heb beide boeken tevoorschijn gehaald omdat ik wilde preken over geweld en vergelding in de bijbel en in de Koran. Er is een professor, Anton Wessels, die daar een boek over geschreven heeft, en mij op dit spoor bracht. Ik wist natuurlijk wel dat met ‘Allah’ in de Koran dezelfde God bedoeld wordt als in de bijbel: Mohammed schreef de Koran bij wijze van bevestiging van de Bijbelse waarheid, om extra uitleg te geven, of hier en daar te waarschuwen. Hij is het helemaal eens met de Thora, ons oude testament, die zegt dat er maar één God is.

Het was volgens de verhalen de engel Gabriël, die hem de woorden heeft ingegeven. Die engel zegt ergens (Sura 5:48): ‘voor een ieder van jullie (joden, christenen, moslims) hebben Wij een norm en een weg bepaald. En als God het gewild had, zou Hij jullie tot één gemeenschap gemaakt hebben, maar Hij heeft ieder van jullie in wat jullie aan openbaring gegeven is op de proef willen stellen. Wedijvert dus met elkaar in goede daden.’ Kijk, daar gaat het dus steeds weer om. Om wat we dóen. Of je nu gelooft of niet, moslim bent of jood of christen: met ‘wedijveren in goede daden’ komen we samen een heel eind!

 

Rini Rikkert
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *