Artikelen door Nicole des Bouvrie

Recensie: Wereldheerschappij in beeld

Een stripboek voor (jong) volwassenen, ik had er mijn twijfels bij. Maar eenmaal open geslagen was het moeilijk om het boek weer dicht te doen totdat ik het helemaal uit had. Een bijzonder boek, dat op een erg leuke manier invulling geeft aan een gedachte-experiment met als grote vraag: als ik de heerschappij over de wereld zou hebben, met net zoveel geld als ik nodig had om het te bereiken, wat zou ik dan veranderen? Hoe zou ik dat aanpakken? Een leuk stripboek dat aanzet tot nadenken!

Inspirerende citaten – b*llshit of verheffend?

Een opvallende studie is gepubliceerd over de mate waarin mensen citaten en diepzinnige uitspraken geloven en aanhangen. De cognitieve psychologen stelden zichzelf de vraag wie er meer open stond voor onzin, wie er het vermogen had om zinnen te herkennen die eigenlijk geen betekenis met zich mee dragen. Daarvoor gebruikten ze zinnen zoals die op Twitter en Facebook de ronde doen, zoals die van Deepak Chopra.

Recensie/Reflectie: Leer te strelen

De titel zal u wellicht verbazen. Zo op het eerste gezicht. Wat heeft een theoloog van doen met mijn streel-gedrag? Niet veel, lijkt mij. Maar ik heb het dan ook niet over onze lichamelijke mogelijkheden, ook al mag er best meer gestreeld worden. Maar ik heb het over onze verhouding tot teksten. Een recensie door Jos van Oord.

Een nieuw begin, een nieuw voornemen

Elk jaar zijn er twee momenten die een nieuwe jaartelling in laten gaan. De ene is de dag die je deelt met de mensheid, tenminste dat deel van de mensheid die dezelfde kalender gebruikt. Een dag waarop je het oude achter je laat en samen een nieuw begin maakt. De andere dag is een persoonlijke dag, waarop je zelf verjaart. Een reflectie door Nicole des Bouvrie.

Gelijk hebben, gelijk krijgen en technologie

Het is een eeuwenoud dilemma – zelfs als je iets honderd procent weet, als iets zo duidelijk is dat het haast niet meer onderbouwd hoeft te worden, dan nog kan iemand er niet van overtuigd worden. Kortom, wanneer je gelijk hebt betekent dat niet dat je ook gelijk krijgt. Maar hoe zit dat dan met de technologie die langzamerhand steeds meer facetten van ons leven gaat beheersen? Krijgen die altijd gelijk, ongeacht wat wij er van vinden?

Vrijheid van… vrijheid

Vrijheid! Dat is wat we moeten beschermen, wat we moeten koesteren. We hebben er oorlogen voor gevochten, en we zijn er trots op. Tenminste, dat idee krijg je, wanneer je de kranten openslaat deze dagen. Het vormt de basis van onze samenleving, iets waarvoor we op moeten komen! De grote stroom vluchtelingen zijn vooral een gevaar omdat ze de vrijheid in gevaar brengen. Volgens sommigen. Misschien is dat ook zo, dat kunnen we natuurlijk (nog?) niet weten. Maar misschien kunnen we ons eerst eens afvragen wat ‘vrijheid’ dan eigenlijk inhoudt, voordat we het ten koste van alles willen verdedigen. Een reflectie door Nicole des Bouvrie.

Reflectie: Over populariteit, publieksprijzen en democratie

Democratie werkt alleen als mensen allemaal geïnformeerd zijn, en genoeg tijd en kennis hebben om te begrijpen waar beleidsvraagstukken over gaan. Een lastig gegeven, want het betekent dat we eigenlijk nogal wat eisen stellen aan mensen. Stemmen, zelfs als het maar eens in de vier jaar is, is iets waarvoor je continue betrokken moet zijn. Een mooi streven. Maar hoe realistisch is dit? Een reflectie door Nicole des Bouvrie.

Recensie: Judas van Amos Oz

Een wonderlijke verteller die je meeneemt naar het Jeruzalem van begin jaren ’60. Je voelt de stralen van de maan en ziet de reflectie er van op de stenen, je voelt de warmte van de petroleumkachel op zolder, en je vraagt je af of er verder nog iets nodig is. Is dat niet wat verhalenvertellers zouden moeten doen, je een stukje mee laten leven met fictieve levens. Hun pijn en vreugdes delen. Hoewel, in dit boek meer pijn. De pijn van verlies, van omgaan met verraad, met dood, en liefde. Een prachtig boek, met ook nog eens een bijzondere kijk op het leven van Jezus als door de ogen van de joden er door heen geweven.

Waarde, of: voorbij het subjectieve

Leven we in een relativistische wereld, een wereld waarin er alleen maar meningen zijn en geen objectiviteit? Geen waarheid, geen echte harde werkelijkheid, niets om ons aan vast te klampen? Is alles een taalspel geworden? Of is er nog iets dat voorbij het subjectieve gaat? Iets dat ons verbindt? Reflectie door Nicole des Bouvrie.

Recensie: The Woman who read too much

Een boek over een bijzondere vrouw, de dichteres van Qazvin. Geen biografie in de strikte zin van het woord, maar een roman die zich afspeelt in de tijd van de Shah van Perzië, waar te midden van mullahs en Grote Viziers een tragisch leven zich ontrafelt. De vrouw die te veel las, en daardoor een gevaar vormde voor de gevestigde orde. Een bijzonder ingrijpend boek geschreven door Bahiyyih Nakhjavani.