Artikelen door Kick Bras

Een met de Ene

Protestanten hebben veel meer met mystiek dan algemeen wordt aangenomen. Altijd zijn er protestantse denkers, dichters en stromingen geweest die ruimte gaven aan het mystieke verlangen naar eenheid met de Ene, ook in de twintigste eeuw. Tegelijkertijd hebben ze er ook vaak hun kritische vragen bij gehad. Dit boek laat zien hoe de Nederlandse protestantse mystiek zich in de twintigste eeuw ontwikkelde. Denkers als Abraham Kuyper, Aalders, Miskotte, Van Ruler, J.H. Bavinck en vele anderen passeren de revue. Maar ook dichters als Henriette Roland Holst, Willem de Mérode en Maria de Groot. De auteur geeft zo een representatief beeld van de veelheid aan visies op en beleving van mystiek in de verschillende protestantse stromingen.

Adel van de geest

Onder bovenstaande titel verscheen enkele jaren geleden een filosofisch essay. Het werd geschreven door Rob Riemen, directeur van het Nexus Instituut te Tilburg. In Nederland zijn er duizenden exemplaren van verkocht en ook internationaal trok het boek erg de aandacht. Het is geschreven in een prachtige stijl en stelt belangrijke onderwerpen aan de orde. Aan de hand van grote gestalten uit de cultuurgeschiedenis wordt het ideaal van de adel van de geest gepresenteerd. 

Soefiemystiek

In Noord-Afrika en in Timboektoe zijn salafistische moslims bezig de graven van soefi-mystici te vernielen. Dat is niet alleen cultureel een ramp, maar ook religieus. Het soefisme is de eeuwenoude mystieke stroming in de islam die van een grote liefde voor God en grote psychologische kennis van de mens getuigt. Ook christelijke mystici hebben er met eerbied kennis van genomen. 

Spiritualiteit en compassie

Waar spiritualiteit heel egocentrisch van aard kan zijn, is compassie grensoverschrijdend. Deze twee begrippen kunnen elkaar goed aanvullen volgens auteur Kick Bras. Beter gezegd: vanuit je eigen spiritualiteit kan je goed met compassie leven.

 

Over stilte (2) De Stem in de stilte

‘Het is stil in Amsterdam’,  zingt Ramses Schaffy. En hij geniet ervan en hoopt dat hij niemand tegen zal komen. Maar naarmate het lied vordert, slaat de stemming om. De stilte wordt benauwend, maakt eenzaam. En Ramses eindigt met de woorden: ‘Ik wou dat ik eindelijk eens iemand tegen kwam’.