Artikelen door Heine Siebrand

Een band met de Mont Blanc

Het was een geroezemoes van vreemde talen om me heen. En het begon net te wennen, zo’n internationaal gezelschap bijeen aan het meer van Genève. Een Canadees die er woonde bood mij een whisky aan, wat de stemming verhoogde.

Op een mooie pinksterdag…(2)

In veel vormen van theologie heb ik mij nooit op mijn gemak gevoeld. Je moest vooral meedoen met het schuiven van het beeld in de juiste richting en het van de juiste naam voorzien. Vooral aanhangers van de theologie van Karl Barth hielden van Dostojevski, zo viel mij op.

Op een mooie pinksterdag…(1)

“Hoi Heine, is het een idee om de mensen aanstaande donderdagavond te laten nadenken over de vraag hoe het toch komt dat gelovigen (kerkgangers) en vooral theologen aan Dostojevski de voorkeur  geven boven Tolstoi? Is dat omdat de eerste nu eenmaal ‘dieper boorde’ en dus theologisch interessanter is? Net zoals om dezelfde redenen volgens diezelfde groep beterweters Bach te prefereren is boven de Rooms-Katholieke theaterman Mozart?”

Over koffie, hete soep en tolerantie

Vandaag de dag wordt tolerantie vaak verward met gedogen. Of, erger nog, met iets oogluikend toestaan zonder een eigen standpunt in te nemen. Zo lang men dit maar weet uit te houden en men het zwijgen niet doorbreekt, zo lang kan men de schijn van een eigen mening wel overeind houden.

De Rode Loper

De rode loper lezen van Thomas Rosenboom. Hoe oude rokkers, met een opnamestudio en een bioscoop die vooral aan vroeger herinnert maar niet loopt, tenslotte genoegen nemen met alleen de rode loper. 

Aan de stilte voorbij

Sinds Anja Meulenbelts boek De schaamte voorbij, lijkt er geen einde te komen aan het aantal boektitels waarin het woordje “voorbij” voorkomt. Na de democratie, het fatsoen, de cultuur en de grote verhalen lijkt zo’n beetje alles wat er toe doet voorbij te zijn. Een vreemde gewaarwording. Terwijl dat alles toch alleen maar uitdrukkingen zijn van iets anders.

Leven als een lapjeskat

Ze woonde zevenhoog in een studentenflat aan de rand van de stad, op een kamer van drie bij vier. Het toeval wilde dat de huurder van die flat tijdelijk afwezig was: ze mocht de ruimte gedurende zijn afwezigheid van hem huren. Een gelukkige oplossing voor beiden. Zij was blij met de (kortdurende) oplossing van haar woningnood, en hij kon met een gerust hart enkele maanden op reis. Hij was psycholoog. Wat zij precies was, we zouden het nooit weten. Maar haar komst bleef niet onopgemerkt. Ze was aardig, en maakte gemakkelijk met ieder die ze tegen kwam een praatje.

Dichtbij en veraf

Het is al weer heel wat jaren geleden dat ik er voor het eerst kwam. Het ligt verscholen in de bossen tussen Doetinchem en Varsseveld: een romaans klooster dat onderdak biedt aan zo’n twintig monniken, de St. Willibrordsabdij Slangenburg.

Spinoza in het Vaticaan

Met veel belangstelling volg ik in de kranten de publicaties over de vondst van het afschrift van Spinoza’s Ethicain het Vaticaan. Inmiddels is het door Leen Spruit & Pina Totaro gevonden document in een even onbetaalbaar als schitterend boek bij de uitgever Brill in druk verschenen.  Een mooi resultaat dat het onderzoek, afgaande op de gegevens die nu openbaar zijn gemaakt, alleen maar ten goede zal kunnen komen.