Anne Zernike (7) Studieverlof

En toen was het dan zover.  Mijn studieverlof, waar ik zo naar had uitgekeken, was begonnen! Ik wilde beginnen met het schrijven van mijn toneelstuk, dan was dat maar vast klaar. Maar ik had werkelijk geen idee hoe ik dat moest aanpakken en bovendien, hoe maak je een overbekend verhaal, toch een beetje nieuw en aantrekkelijk? Ik wilde in ieder geval recht doen aan Anne Zernike en recht doen aan de geschiedenis. Dat was ik niet alleen verplicht aan Anne, maar ook aan de Doopsgezinde Broederschap en de Vrijzinnige Geloofsgemeenschap NPB.

Intussen had ik heel veel informatie verzameld en ik vond alles reuze interessant dus ik had stof genoeg om er scènes over te schrijven. Maar na een week wist ik nog steeds niet precies in welk vat ik het wilde gieten. Elke dag bedacht ik weer wat anders, dus dat schoot niet op. Ik raakte toen een beetje in paniek en ik overwoog om iemand anders te vragen die het stuk wilde schrijven? Die gedachte legde ik meteen opzij want hoe kon ik in vredesnaam aan een ander uitleggen hoe ik het precies wilde hebben. Bovendien, het was ook mijn eer te na. In de weken die daarop volgden kwam er gelukkig wat meer lijn in en wist ik welke kant ik uit wilde.

Intussen had ik Kees Posthumus ontmoet. Hij gaf me het advies om de hulp van een regisseur in te schakelen die me ook advies kon geven over het toneelstuk. Ik kende iemand uit mijn jeugd toen ik aan amateurtoneel deed. Wiesje Jansma uit Sneek, zij is regisseuse van een aantal amateurtoneelgroepen en ze geeft ook wel advies aan toneelschrijvers. Ik belde haar op en vertelde over mijn project. Het klikte weer meteen tussen ons beiden en ze wilde me heel graag helpen. Ik stuurde haar mijn stuk en daar kon zij zich goed in vinden. Met een enkele aanpassing zouden we er samen wat moois van maken. We spraken af dat we begin augustus zouden beginnen met de repetities. Ik zou dan tijd genoeg hebben om aan het stuk te schaven en het uit mijn hoofd te leren. Ik zou ook mooi de tijd hebben om met mensen te praten, die Anne goed gekend hebben. En ik kon op mijn gemak alles nog eens goed doorlezen, wat ik in de afgelopen jaren heb verzameld. Er stonden ook nog enkele boeken op mijn lijstje die het beeld over Anne zo compleet mogelijk moesten maken. Ik voegde scènes toe en haalde er evenveel uit.

Sikke, mijn echtgenoot, zat intussen ook niet stil. Hij maakte het decor, zorgde voor de publiciteit en hield de contacten bij. Ook nam hij al het beeldmateriaal voor zijn rekening. Het toneelstuk speelt zich af in de jaren vijftig en dus gingen we samen op zoek naar spullen uit die tijd. Ik vroeg vriendinnen om kleren voor me te naaien en een schilderijtje (een echte Jan Mankes) te schilderen. Kortom, zowel voor als achter de schermen, is er heel wat werk verzet. De Try-out was op 14 september j.l. voor mijn eigen gemeente in Holwerd. Het toneelstuk is goed ontvangen en we kregen goede reacties na afloop. We staan nu aan de vooravond van de Première op 25 september a.s. ’s middags om 15.00 uur in de Vermaning te Holwerd. Ik heb mijn best gedaan om alles, wat ik voor ogen had, in het toneelstuk te leggen. Naast de nodige spanning heb ik er ook heel veel plezier aan beleefd om het voor elkaar te krijgen en ik heb er ook veel van geleerd. Het heeft mijn eigen geloofsleven geraakt en verdiept. Na de Première gaan we op tournee en Sikke en ik hebben er zin in om u te laten zien waar we, in de afgelopen jaren en vooral de laatste maanden, zo druk mee zijn geweest.

Korneel Roosma - de Vries
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *