Anne Zernike (12) De oude Anne ontmoet de jonge

Vanwege het grote aantal bezoekers voor de drie tentoonstellingen en mijn optreden moest Tresoar op 1 maart jl. uitwijken naar Poppodium Romein. Het was geweldig om op te treden in het ‘Paradiso van Leeuwarden’ zoals het ook wel in de volksmond wordt genoemd.

Het is lang geleden dat er theater werd opgevoerd. Tegenwoordig wordt er alleen maar muziek gemaakt. Ik denk dat Anne er vast om zou glimlachen als ze wist dat de voormalige Westerkerk in Leeuwarden en het gebouw van de Vrije Gemeente in Amsterdam verworden zijn tot Tempels van de Popmuziek. Ik denk niet dat ze dit genre zou waarderen, maar wel dat er kunst wordt beoefend in voormalige kerken. ‘Kunst is ook een manier om G’d te leren kennen’ zou ze zeggen.

We werden opgewacht door een stuk of vijf jongeren die een handje meehielpen om de boel uit te laden. Ze liepen stage en bemoeiden zich met het licht en geluid en allerlei andere hand- en spandiensten, zoals koffie zetten en stoelen sjouwen en ook even schoonmaken want stoelen gebruik je niet in een Poppodium. Deze kwamen ergens van achter uit een stoffig magazijn denk ik. Ik geloof dat de jongens zeer verbaasd waren over al die ouwe troep die op het toneel kwam te staan, maar ze zeiden er niets over en zetten alles keurig netjes voor ons op de plek waar we het wilden hebben. Van Doopsgezind hadden ze nog nooit gehoord, laat staan van de eerste vrouw in Nederland op de kansel. Klaas wel, hij heeft de leiding over het geheel en zijn ouders hebben nog wel een lijntje met Doopsgezind, dus had hij ze ook maar even uitgenodigd voor die middag.

Het podium plakte aan alle kanten van opgedroogd bier, denk ik, maar het had zo zijn voordelen, want het vloerkleed bleef mooi liggen. Ik hoefde het deze keer niet vast te plakken. Ook onze  geluidboxen hadden we niet nodig want het ging allemaal via hun geluidsapparatuur en mengpaneel. Voor Sikke was dat even wennen, want hij moest het nu ook min of meer uit handen geven, maar het verliep allemaal volgens plan. Samen met de lampen vanuit de zaal creëerden we toch een huiselijke sfeer.

Tegen drieën stroomde de zaal vol en konden we rekenen op ruim 160 mensen. Ook deze keer was het weer een zeer gemêleerd publiek, waaronder Henny Rinsma. Zij is actrice en vertolkt de jonge Anne in de documentaire die in de week daarvoor op de televisie te zien was bij Omrop Fryslân en op Ned. 2  in Fryslân Dok. Na afloop van de voorstelling bleef ze nog even. Ze was door mijn spel nog veel meer onder de indruk gekomen van Anne. ‘Wat een persoonlijkheid moet zij geweest zijn en  wat een doorzetster. Ik besef nu dat wij maar een heel klein stukje van haar hebben laten zien in de documentaire.’  Ik kon niet anders dan dat beamen.

Terwijl de muzikanten alweer bezig waren om al hun apparatuur op toneel te zetten voor een optreden op die avond en we af en toe werden gestoord door enorm luide muziek, was het toch leuk om samen nog even na te praten. Toen ze wegging zei ze nog. ‘Je deed het goed, ik kon niet merken of je haar nu speelde of dat je haar zelf was’. Ik beschouw dat maar als een groot compliment.

Intussen zijn we de afgelopen tijd nog in Leiden  geweest, in IJlst en voor de tweede keer in Stiens en steeds komen er veel meer mensen op af dan de organisatie had verwacht. Het was ook wel speciaal om in dezelfde kerk in IJlst te op te treden, waar ik als kind naar toe ging samen met mijn ouders en broers en zussen. Na de dienst gingen mijn zusje en ik dan op een holletje naar de Doopsgezinde zondagsschool om de Bijbelverhalen te horen. Ik denk dat met Jetske Walinga en Betsy Meindertsma de basis is gelegd voor mijn liefde voor Theologie. Zij konden zo mooi en spannend vertellen! 

Korneel Roosma - de Vries
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *