Anne Zernike (1) Wat voor af ging ….

Wat vooraf ging……..
Aan het begin van het jaar 2009 kwam via de ADS de vraag of ik in het jubileumjaar mijn act als Anne Zernike weer zou willen opvoeren. In 2011 is het immers 100 jaar geleden dat zij als eerste vrouw in Nederland voorganger werd. In de Doopsgezinde gemeente Bovenknijpe.

Ik heb hier een poosje over nagedacht en toen wist ik één ding zeker. Als ik het weer zou doen dan wilde ik het in een andere vorm gieten en me ook meer in haar gaan verdiepen. Maar ja heb ik er wel tijd voor? Ik moet het wel naast mijn werk doen, een 60%-baan als voorganger in de Doopsgezinde gemeente van Holwerd Blija Ternaard en die deze baan wil ik er niet voor opgeven. Met de kerkenraad ben ik overeen gekomen dat ik in 2011 mijn studieverlof opneem om de toneelvoorstelling te schrijven over het leven en werken van Anne Zernike. Op zondag 25 september gaat de voorstelling in première in de vermaning van Holwerd. Intussen is mijn studieverlof begonnen. De komende maanden zal ik regelmatig bericht doen over het ontstaan van de voorstelling over Anne Zernike.

Hoe begon het ook al weer? Medio 2005 kreeg ik, samen met een aantal collega’s tijdens ons HBO-plus jaar op het Seminarium, de opdracht een dagdeel te verzorgen voor gasten op Fredeshiem. De een moest een lezing houden over een bekende figuur uit de Doperse geschiedenis, de ander een korte viering met daarin elementen verwerkt over diezelfde historische figuur. We waren met zeven studenten en hadden de keuze uit drie personen t.w. T. O. Hylkema, Cor Inja en Anne Zernike. Ik stak meteen de vinger op en zei: ‘Doe mij die vrouw maar’. En ik ging vervolgens op zoek naar het boek ‘Een vrouw in het wondere ambt’ en zocht naar verdere documentatie om mijn lezing voor te bereiden. Hoe meer ik over haar las, hoe meer persoonlijke raakvlakken ik ontdekte met haar. Op een dag las ik mijn lezing voor mezelf luidop voor en vond het maar een saai verhaal. Dat moet anders, dacht ik. Ik veranderde het woordje ‘ik’ in ‘zij’, trok een oude jurk aan, zette een hoedje van mijn moeder op, trok haar schoenen aan, pakte de stok die nog van mijn opoe was geweest en sloeg ik aan het oefenen. Gewapend met al deze attributen deed ik op Fredeshiem ‘mijn’ levensverhaal.
Collega Roelof Akse had de viering voorbereid met als thema ‘Afstand bewaren’. Hij las o.m. het prachtige gedicht voor van Willem Wilmink: ‘Tijd is geen lijn’

Tijd is geen lijn maar een kring
dezelfde zachte schemering
doet de dag open en weer dicht
De laatste ster geeft als het eerste weer licht.
Soms lijkt het voorjaar terug te komen in de oktoberzon.

Het leverde ons samen een mooie voldoende op.
Zie voor meer informatie over Anne Zernike op de website: www.annezernike.nl

Korneel Roosma - de Vries
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *