Altijd online = altijd daten?

Levenskunst draait veelal om relaties. Dat gaat om relaties met een ander, maar ook met jezelf. Is er een maatschappelijke verslaving aan romantische relaties?

Tinder en OkCupid

Online dating heeft misschien wel een stille revolutie ontketend. Het begon ooit misschien als laatste redmiddel voor de sociaal onbekwamen en de nerds, de undateables. Inmiddels is  het allang geen taboe meer om te zeggen dat je aan online dating doet. Het wordt zelfs al verwacht dat je eraan meedoet, en de vraag “waarom dan niet?” volgt tegenwoordig eerder als je zegt je daar niet mee bezig te houden.

Altijd aan het daten

Helemaal anders is het nu dating ook op app-niveau kan. Daten is zo geen bewuste bezigheid meer waar je achter je computer voor moet gaan zitten. Je gaat naar de kroeg, zoals vroeger, je kijkt om je heen op zoek naar match, zoals vroeger. Alleen daarvoor kijk je nu naar je smartphone. Wel samen met al je vrienden, dat is wel zoals vroeger.

De barrière is zo weg. De bereidheid te daten wordt digitaal. Verlegenheid, moed verzamelen, er voor in de stemming zijn, ja zelfs drank: het is allemaal niet meer nodig. Een vinkje lost het nu allemaal op. Net zoals dat je altijd online en altijd bereikbaar bent, ben je dus ook eigenlijk altijd aan het daten. Het gevolg: alleen zijn is een keuze.

Waarom nog alleen zijn?

Als je alleen bent, dan is dat dus nu een keuze. Het hoeft niet meer. Voor een avond, voor een jaar of voor (de illusie van) altijd: er is altijd wel iemand te vinden met de digitale diensten. Het is de vraag of het een goed idee is om altijd op zoek te zijn naar een romantische relatie.

Een relatie kan zo een afleiding worden. Misschien wil je niet aan jezelf denken, daarom zoek je iemand anders om aan te denken. Gedeeld leven is zo half leven. Het hoeft dus niet altijd om een zoektocht naar romantiek of genegenheid te gaan. Is het bovendien ook slecht om eenzaamheid te ervaren? Kan het niet schadelijk zijn om het altijd maar uit te zetten? Moet de wond niet doorbloeden eerder dan steeds te worden gedept?

Het risico is dat mensen niet meer leren alleen zijn. Ze raken niet meer gewend aan de confrontatie met zichzelf en hun eigen gedachten. Het is soms goed om aan jezelf te wennen. Levenskunst stelt een relatie met jezelf ook voor als een relatie, maar die is misschien niet altijd vanzelfsprekend. De keerzijde van eenzaamheid is immers zelfredzaamheid en liefde voor jezelf. Kan de dating-woede een gezonde persoonlijke ontwikkeling in de weg zitten?

Afbeelding: theglobalpanorama via Compfight cc

Lucas van Heerikhuizen
Lucas van Heerikhuizen is afgestudeerd als master in de godsdienstwetenschappen. Momenteel is hij werkzaam als webdeveloper en WordPress docent. Tevens is hij actief als redacteur voor Zinweb.
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *