Aan een gezonde boom groeien gezonde appels

Enige tijd geleden werd er een kort stuk over de PresentChild methode op Zinweb gepubliceerd. Het is een methode, die verbanden legt tussen de toestand van het kind en het leven van de ouders. Het is zo’n opzienbarende methode – die veel vragen oproept – dat we met de bedenker er van, Janita Venema, erover spraken.

Mijn zoon was chronisch verkouden en ongelukkig

Venema was al werkzaam als klassiek homeopaat. Ze merkte dat bij kinderen de homeopathische middelen vaak geen langdurig effect hadden zoals dat behoort te zijn. Op enig moment ging het met haar eigen zoon niet goed: hij was al een jaar chronisch verkouden, speelde niet gemakkelijk, was veel te serieus en zag er ongelukkig uit. Toen ze zijn verhaal opschreef en terug las voelde ze voor het eerst dat zij zelf verkild, niet speels, te serieus en ongelukkig was. Toen zij besloot haar eigen leven te veranderen, verdwenen alle klachten van haar zoon binnen enkele dagen. Dat was het begin van de PresentChild methode.

Dit verhaal speelde eenentwintig jaar geleden. Na die zelf ondergane ervaring heeft Venema PresentChild stap voor stap methodisch uitgebouwd en beproefd. Het uitgangspunt blijft dat wat er onbewust aan de hand is met de ouders weerspiegeld wordt door hun kinderen. Kinderen beschikken volgens haar over een puurheid die ze in staat stelt om een adequate spiegel voor ouders (en andere opvoeders) te zijn. Ze beschrijft het als volgt wat poëtischer: als er iets aan de hand is met een appel dan is het logisch om de boom te helpen.

Een kwestie van taal

Taal is de basis van methode PresentChild. Het verhaal van de ouder over een kind wordt met de methode op de ouder zelf van toepassing gemaakt. Zo kom je er achter wat er onbewust met de ouder(s) aan de hand is, volgens Venema. De term koortsachtig bijvoorbeeld, kan letterlijk én figuurlijk gezien worden. Ze vertelt over een kind met telkens weerkerende koortsen. De moeder doet erg haar best doen om een perfecte moeder te zijn, ze is daar zoals ze dit zelf spontaan uit ‘heel koortsachtig’ mee bezig. Het kind geeft te kennen: stop maar met die ‘koorts’, wees gewoon bij me, dat is genoeg.

Men kan aandragen dat dat de methode niet te falsifiëren valt (de ongeldigheid er van bewijzen). Het gaat om een blinde vlek bij de ouder(s). Dus als ouders het niet herkennen, ligt dat dan aan de methode of aan het feit dat we te maken hebben met een blinde vlek? Venema antwoordt hierop dat het niet vaak voorkomt dat ouders het verhaal niet herkennen en dat het effect op de toestand van het kind uiteindelijk de beste verificatie is voor het effect van de methode.

Levenskracht en overleving

De bron van de verbanden die Venema legt tussen kinderen en ouders heeft volgens haar een energetische oorsprong: “Ouder en kind wisselen op energie-level met elkaar uit. We zijn niet alleen maar een lijf met chemie maar bestaan ook uit energie, levenskracht. Dat kunnen we niet beetpakken of zien maar kinderen voelen haarfijn aan hoe het met ons gesteld is en geven daar spontaan en ongeremd uiting aan. PresentChild maakt daar op een constructieve manier gebruik van.”

Later stelt Venema ook: “Als we ons verzetten tegen wat we voelen dan ontstaan er overlevingsmechanismen. Vaak hebben wij zelf als kind op bepaalde punten leren overleven in de omgang met onze ouders. Dat voelen we later niet meer, we gaan die dingen automatisch uit de weg of bevechten ze in de buitenwereld. Maar onze kinderen met hun puurheid laten zien wat er voor ons te winnen valt. Ze herinneren ons als het ware aan wat ooit in ons is uitgevlakt”.

Al veel geprobeerd

Venema wil dat de focus vaker van het kind naar de ouders verlegd wordt. “Nu zeggen we doorgaans: ‘Het kind heeft een probleem’. Als je de focus echter verlegt naar de ouder, de opvoeder, de appelboom, dan gebeuren er veel mooie dingen”, stelt ze. “Begin bij de boom en je helpt beide. En uiteraard kun je altijd nog het kind helpen als resultaat uitblijft. Vaak is dat echter niet meer nodig. Het kind is dan al beter”.

Zij vervolgt: “Je moet echter niet rigide willen zijn. Bij urgentie, als er fysiek chronische schade dreigt te ontstaan bij een kind … eerst naar de huisarts! Dat voelen ouders heel goed aan. Als ouders bij ons komen is de medische diagnosestelling en behandeling meestal al gedaan. Wij krijgen vaak die situaties van klachten (of gedrag) waar geen goede behandeling voor is of waarin – net als bij mij in de praktijk indertijd – blijvende resultaten zijn uitgebleven. Dat is een goed moment om eens langs een andere weg naar de situatie te kijken”.

Bezoek de site van PresentChild.

Lucas van Heerikhuizen
Lucas van Heerikhuizen is afgestudeerd als master in de godsdienstwetenschappen. Momenteel is hij werkzaam als webdeveloper en WordPress docent. Tevens is hij actief als redacteur voor Zinweb.
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *