Zinpodium: aandacht voor de publieke ruimte, deel II

In deel II van het voorproefje van de Hannah Arendt Vertelling tijdens het Festival van het goede leven gaat het over hoe mensen in gesprekken zich tot elkaar kunnen verhouden. Filosoof-schrijver Erik Pool geeft een voorbeeld uit de praktijk.

De Duits-Amerikaanse denker, publicist en politiek activist Hannah Arendt (1906 – 1975) besteedt in haar werk aandacht aan de publieke ruimte, waarin mensen met elkaar spreken, leven en handelen overeenkomstig de principes die voor hen van belang zijn. Hier geven zij vorm aan hun – zoals Arendt dat noemt – vita activa, ofwel hun actieve bestaan in deze gemeenschappelijke (politieke) ruimte.

De organisatie als publieke ruimte
De afgelopen eeuw zijn we ons leven gaan organiseren via organisaties. Die organisaties begonnen klein en zijn steeds groter geworden. Nu kunnen organisaties niet spreken, noch beslissen. Organisaties dóen niets, dan doen altijd mensen.

Tijdens de vertelling komen voorbeelden uit mijn ambtenaren carrière als inspiratie aan bod. Het meest simpele voorbeeld is een werkoverleg voeren, hoe doe je dat? Of je nu voorzitter of deelnemer bent van een overleg, je hebt in beide rollen invloed om vorm te geven aan het werkoverleg.

Wie afwijkt van de gangbare paden kan weerstand krijgen of kritiek

Je kunt de verantwoordelijkheid nemen en je afvragen ‘zeggen we nu tegen elkaar de dingen die we tegen elkaar moeten zeggen en doen we dat van mens tot mens?’. Voor je het weet bespreek je tijdens een werkoverleg precies die dingen met elkaar die al lang op papier zijn gezet en vergeet je dat je in een overleg zit met mensen. Dat is niet de ontmoeting waarnaar we op zoek zijn.

Om zo’n overleg om te vormen tot een publieke ruimte waarin mensen elkaar ontmoeten is iemand nodig die de bestaande manier van vergaderen doorbreekt. De verdienste van deze aanpak is dat het werkresultaat of de werkmotivatie verbetert. Maar wie afwijkt van de gangbare paden kan weerstand krijgen of kritiek of merkt dat het niet direct aanslaat. Daarom heeft iemand die iets wil veranderen de eigenschappen uithoudingsvermogen en moed nodig en moet diegene overtuigd zijn van de meerwaarde van de verandering.

Hoe doe je dat, het gangbare doorbreken?
Iedereen kan het, de manier waarop is alleen voor ieder mens anders en ieder kan daarin zijn eigen manier vinden. Met filosofisch onderzoek bijvoorbeeld, kun je scherper krijgen wat voor jou belangrijk is en dat kun je doorvertalen in je handelen. Vraag je af ‘hoe ben ik bezig met de thematiek zoals Hannah Arendt die heeft aangereikt?’. Als het lukt om in een werkoverleg om uit de formele rol te stappen kan er een echte verbinding ontstaan.

Wanneer je begint met het afwijken van gebaande paden, moet je datgene wat je doet doorleven om te voorkomen dat het toneel of een techniekje wordt. Want dat is het niet. Ook vaker dan een keer proberen, niet opgeven als het niet meteen lukt. Hier geldt, meters maken. De oefening is uiterst belangrijk.

Bij La Scuola merken we dat in gesprek met anderen veel kwaliteiten en vaardigheden ingeoefend kunnen worden. Er zijn tal van plekken te bedenken waar je de ruimte kunt nemen om te oefenen met spreken, empatisch meeleven en waar je een onderzoekende houding kunt ontwikkelen.

Een van die plekken is het Festival van het goede leven op 15 en 16 april a.s. waar je kennis kunt maken met verschillende initiatieven op het gebied van levenskunst en zingeving. Bekijk het programma.

Lees ook Deel I van het voorproefje van de Hannah Arendt Vertelling.

Foto: carl dwyer @Freeimages.com

La Scuola
La Scuola is een vrijplaats waar mensen de moed hebben om te werken aan ‘bildung’, persoonlijke ontwikkeling. Waar ze in workshops, bezinningsvakanties en/of persoonlijke gesprekken antwoorden zoeken op vragen als ‘wie ben ik, wat is het goede leven en hoe wil ik samenleven’. Waar ze genieten van bezinning en ontmoeting.
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *