Bron foto: Oliver Wendel via Unsplash

Positief egoïsme

Het klonk zo cynisch. Duurzaamheid is business. En natuurlijk zal dat zo zijn, maar bovenal is het de enige bruikbare manier om nog langer op een normale manier op deze aarde te kunnen blijven leven die er op dit moment voor handen is. Zinweb zocht het uit.


Voormalig fractiemedewerker in de Tweede Kamer Rik Harmsen wees in het interview dat Zinweb met hem had op het belang van duurzaamheid. Hij wees vooral op het feit dat er eigenlijk geen enkele partij is die dat belang niet inziet. En dat is pure winst. “Het blijft een kwestie van de lange adem, en dat is een probleem in ons huidige politieke systeem. Maar toch zie ik dat door partijpolitiek heen duurzaamheid over de hele breedte gedragen wordt. De één wat intensiever dan de ander, maar toch.”

Zolang er gekeken wordt naar oplossingen die zowel economische, ecologisch en sociaal te verantwoorden zijn, zijn we goed bezig. De politiek lijkt dat te beseffen en met hun ook de Nederlandse bevolking steeds meer. En dat het een hype is lijkt dan misschien voor de lange termijn een probleem, op dit moment levert het veel op.

Controle

Steeds meer mensen geloven in kleinschaligheid en meer zorg voor de wereld om hen heen. Waar vijftien jaar geleden de grootschaligheid heilig was lijkt dat nu verleden tijd. Het idee dat de kracht van de massa doorslaggevend is lijkt verdwenen. Het was natuurlijk geen gekke gedachte: als je echt wat wil veranderen kun je maar beter met zoveel mogelijk zijn. Niets bleek minder waar. De controle was volledig zoek. De grootte van veel organisaties werd hun ondergang en het individu raakte juist veel verder ondergesneeuwd. Mensen wilden meer controle en er ontstonden allerlei kleinschalige projecten. Mensen die samen een zorgverzekering opzetten, woongroepen die helemaal zelfvoorzienend zijn.

Maar ook minder drastische dingen als banken die zich meer richten op de klant en hun vermogen veel transparanter investeren in duurzame doelen. De ASN en Triodosbank groeien gestaag. Gewoon een bank, met een app en een gunstige rente. Want ondanks alles dient gemakzucht en economische belangen de mens. Het gaat om de keuze en dat de mens nu eenvoudiger een keuze maakt voor een meer duurzame oplossing. Controle. Het is controle en de vrijheid om grip te hebben op wat er gebeurd en daar zelf onderdeel van uit te maken. Met echte invloed.

Positief egoïsme

Zoals Zinweb al constateerde is de huidige generatie niet verantwoordelijk voor de generaties na hen, omdat mensen die niet bestaan simpelweg geen identiteit hebben en dus niet bestaan. En het huidige duurzaamheidsdiscours lijkt ook niets te maken te hebben met toekomstige generaties en het behouden van de planeet. Het gaat om de waan van de dag. Het gaat erom dat mensen graag willen dat ze eten en drinken wat de huidige maatschappij vind dat ze moeten eten om zo goed en gezond mogelijk oud te worden. Het gaat erom dat mensen zelf kunnen genieten van de mooie natuur, zonder daar last te hebben van afval of vervuild water. Maar toch. Mensen nemen de verantwoordelijkheid voor hun eigen leven dus wel. Ze pakken de controle en willen er voor zorgen dat tijdens hun leven en misschien nog dat van hun kinderen de wereld een fijne plek blijft om te zijn. Puur egoïsme dus. Maar wat kan het schelen. Het zorgt er uiteindelijk voor dat de wereld langer behouden blijft voor de toekomstige generaties. En dat is uiteindelijk het doel, toch?

En of het nou egoïstisch is of niet, de wereld profiteert ervan. Positief egoïsme dus. Zinweb heeft geconstateerd dat de definitie van duurzaamheid al lastig is. De uitvoering zo mogelijk nog ingewikkelder. Het gaat om zoveel belangen en misschien wel belangen die van hele korte duur zijn. En nou net dat is eigenlijk in tegenstrijd met het hele begrip. Maar zolang steeds meer mensen geloven in deze manier van in het leven staan en de politiek het serieus neemt zal die lange adem waar Rik Harmsen over sprak steeds meer ‘body’ krijgen en zullen we misschien toch langzaam toegroeien naar een betere wereld. En ondanks dat Zinweb er niet is om te oordelen, kunnen we daar alleen maar blij mee zijn.

Bron foto: Oliver Wendel via Unsplash

Kalle Brüsewitz
Kalle Brüsewitz (soulchecker.nl) is afgestudeerd in de theaterwetenschappen en kunsteducatie en is werkzaam als freelancer op het gebied van journalistiek en kunsteducatie. Hij noemt zich SoulChecker en zoekt naar dat waar mensen zich geraakt door voelen; in kunst, politiek en religie. Ook werkt hij als coördinator in een Aanloopcentrum voor iedereen die behoefte heeft aan koffie en een praatje.
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *